Odejście laureatki Oscara w Los Angeles

Aktorka Eva Marie Saint zmarła we wtorek, 6 października 2026 roku, w wieku 102 lat w swoim domu w Los Angeles. Przedstawiciel rodziny, Jeff Sanderson, potwierdził, że przyczyną śmierci były przyczyny naturalne, a aktorka odeszła w otoczeniu bliskich. W chwili śmierci Saint była najstarszą żyjącą laureatką Oscara. Jej kariera w amerykańskim teatrze, kinie i telewizji trwała ponad siedem dekad, od transmisji na żywo na początku lat 50. po filmy pełnometrażowe w XXI wieku.

Przełom na Broadwayu i debiut filmowy

Urodzona 4 lipca 1924 roku w pobliżu Newark w stanie New Jersey w rodzinie kwakrów, Saint początkowo przygotowywała się do zawodu nauczycielki. Studiowała literaturę na Bowling Green State University, zanim odkryła teatr i uzyskała dyplom w dziedzinie sztuk dramatycznych. Po wczesnych występach w słuchowiskach radiowych i telewizyjnych transmisjach na żywo, dołączyła do Actors Studio w Nowym Jorku, aby szkolić się pod okiem reżysera Elii Kazana i nauczyciela aktorstwa Lee Strasberga. W 1953 roku zdobyła nagrodę Drama Critics Award za rolę na Broadwayu w sztuce Hortona Foote'a „The Trip to Bountiful”.

Dla mnie wystawienie sztuki jest jak bycie w ciąży: rola teatralna jest jak dziecko, należy do ciebie na zawsze.

Kazan wybrał Saint zamiast Elizabeth Montgomery do roli Edie Doyle w dramacie „Na nabrzeżach” z 1954 roku po przesłuchaniu, podczas którego zaimprowizowała taniec z Marlonem Brando. Film zdobył osiem Oscarów, w tym za najlepszy film, dla najlepszego reżysera dla Kazana, dla najlepszego aktora dla Brando oraz dla najlepszej aktorki drugoplanowej dla Saint. Odbierając statuetkę z rąk Franka Sinatry w marcu 1955 roku, Saint była w zaawansowanej ciąży z pierwszym dzieckiem. Dwa dni po ceremonii urodziła syna, Darrella Haydena.

Myślę, że mogę urodzić dziecko właśnie tutaj.

Współpraca z Hitchcockiem i selektywna kariera w Hollywood

Po początkowym sukcesie Saint odrzucała długoterminowe kontrakty studyjne, aby skupić się na wychowaniu dzieci, rodząc córkę Laurette w 1958 roku. Odrzucała głośne produkcje, w tym „Człowieka w szarym garniturze” z Gregorym Peckiem i „Zaklinacza deszczu” z Burtem Lancasterem, występując w zaledwie siedmiu filmach pełnometrażowych w ciągu pierwszej dekady w Hollywood. Jej mąż, reżyser telewizyjny i teatralny Jeffrey Hayden, którego poślubiła w 1951 roku, namówił ją do przyjęcia roli agentki Eve Kendall w thrillerze Alfreda Hitchcocka „Północ, północny zachód” z 1959 roku. Film połączył ją na ekranie z Carym Grantem i zakończył się sceną pościgu na tle prezydenckich rzeźb na Mount Rushmore.

Przejście do telewizji i późne role

Saint wystąpiła w około 20 filmach pełnometrażowych, pracując z wybitnymi reżyserami, takimi jak Otto Preminger przy „Exodusie” w 1960 roku, John Frankenheimer przy „Wszystkim, co upada” w 1962 roku i „Grand Prix” w 1966 roku, Vincente Minnelli przy „Brodzie” w 1965 roku oraz Norman Jewison przy „Rosjanie nadchodzą” w 1966 roku. Gdy w latach 70. głównych ról filmowych ubywało, Saint przeszła do regularnej pracy w telewizji, grając matkę Cybill Shepherd w serialu detektywistycznym „Na wariackich papierach” w latach 80. oraz matkę Toma Hanksa w komedii „Nic wspólnego” z 1986 roku. W 1990 roku, po pięciu wcześniejszych nominacjach, otrzymała nagrodę Emmy za rolę w miniserialu „People Like Us”. Jej późniejsze prace ekranowe obejmowały filmy „Nie wracaj w te strony” i „Dzięki tobie, Winn-Dixie” w 2005 roku, film o superbohaterach „Superman: Powrót” w 2006 roku oraz „Zimowa opowieść” w 2014 roku.

W miarę jak się starzejesz, dostępnych ról jest coraz mniej. Więc przeniosłam się do telewizji i jestem z tego powodu całkowicie szczęśliwa.