Czołowe miejsca i globalna konkurencja

Urugwaj zajął pierwsze miejsce w rankingu emerytalnym na 2026 rok opublikowanym przez Global Citizen Solutions, wyprzedzając lidera z 2025 roku, Portugalię. Coroczne badanie oceniło 46 międzynarodowych programów rezydencji przeznaczonych dla emerytów i osób żyjących z dochodów pasywnych. Ewaluatorzy ocenili jurysdykcje w pięciu głównych kategoriach: jakość życia, systemy podatkowe, mobilność, łatwość procedur oraz koszty utrzymania. Jakość życia miała największą wagę w ostatecznych obliczeniach. Urugwaj zdobył pierwsze miejsce dzięki stabilnym wynikom we wszystkich pięciu kategoriach, mimo że nie prowadził w żadnym z pojedynczych wskaźników. Mauritius zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej, łącząc korzystną strukturę podatkową z wysokim standardem życia. Łącznie trzy miejsca w pierwszej dziesiątce przypadły krajom z obu Ameryk. Rywalizacja między wiodącymi kierunkami emerytalnymi okazała się zacięta, a różnica między pierwszym a dziesiątym miejscem wyniosła mniej niż cztery punkty.

Wybór odpowiedniego miejsca zależy od priorytetów każdego emeryta, od kosztów po dostępność obywatelstwa.

Reprezentacja Europy i jakość życia

Kierunki europejskie zapewniły sobie sześć z dziesięciu czołowych pozycji w rankingu, wspierane przez wysoki standard życia, silne paszporty i ustalone ścieżki do stałego obywatelstwa. Hiszpania zajęła trzecie miejsce na świecie i okazała się najwyżej ocenianym kierunkiem europejskim, plasując się na piątym miejscu na świecie w kategorii jakości życia. Hiszpania oferowała przyspieszony proces składania wniosków, rozpatrywany w około osiem miesięcy. Kraj ten zajął jednak ostatnie miejsce spośród wszystkich 46 ocenianych jurysdykcji pod względem opodatkowania ze względu na wymogi podatku od dochodów światowych i brak preferencyjnych korzyści podatkowych dla posiadaczy wiz. Łotwa, Andora, Włochy i Grecja również zdobyły miejsca w pierwszej dziesiątce, choć wyższe obciążenia podatkowe wpłynęły na ich ogólne wyniki.

Zmiany polityki w Portugalii i zasady podatkowe w basenie Morza Śródziemnego

Portugalia spadła z pierwszego miejsca w 2025 roku na piąte w zestawieniu na 2026 rok po zmianach legislacyjnych wprowadzonych w ciągu roku. W maju 2026 roku władze portugalskie wydłużyły okres rezydencji wymagany do uzyskania obywatelstwa z pięciu do dziesięciu lat dla większości wnioskodawców spoza UE. Mimo tego wydłużenia, Portugalia pozostała jednym z najbardziej dostępnych kierunków europejskich, utrzymując wymóg minimalnego dochodu pasywnego w wysokości 920 euro miesięcznie. Kraj zajął 41. miejsce w rankingu podatkowym, a czas rozpatrywania wniosków wydłużył się do dwóch lat.

Rozpatrywanie wniosków może trwać nawet dwa lata, a słaba pozycja w rankingu podatkowym może zniechęcać emerytów, dla których priorytetem są niższe podatki.

W Europie Południowej Włochy i Grecja zajęły pierwsze i drugie miejsce na świecie pod względem mobilności i ścieżek uzyskania obywatelstwa. Oba kraje oferują opcjonalny 7-procentowy podatek liniowy od zagranicznych dochodów emerytalnych, przy czym Włochy ograniczają tę zachętę do emerytów przenoszących się do południowych regionów kraju.

Wymogi finansowe w programach globalnych

Finansowe progi wejścia i administracyjne czasy oczekiwania wykazały wyraźne różnice w 46 ocenianych programach. Andora odnotowała najwyższe wyniki w zakresie bezpieczeństwa i jakości środowiska, zajmując trzecie miejsce na świecie pod względem jakości życia. Program andorski pozostał najbardziej kapitałochłonną opcją w rankingu, wymagającą obowiązkowej inwestycji lokalnej w wysokości miliona euro i zweryfikowanego miesięcznego dochodu przekraczającego 4500 euro. Inne kierunki, takie jak Cypr i Malta, zapewniały konkurencyjne ramy podatkowe, ale narzucały wymagające warunki finansowe, przy czym proces rozpatrywania wniosków na Cyprze przekraczał dwa lata. W całym badaniu wymogi dotyczące dochodu pasywnego wahały się od poniżej 600 euro miesięcznie w Nikaragui do ponad 9000 euro miesięcznie w Bahrajnie.