Ostatnie dni i śmierć
Brytyjski pisarz i były polityk Partii Konserwatywnej Jeffrey Archer zmarł w poniedziałek 5 października 2026 r. w wieku 86 lat. Jego wydawca, HarperCollins, poinformował, że śmierć nastąpiła nagle i w spokoju w domu pisarza, pomiędzy sesjami pisarskimi. Zdarzenie miało miejsce na dzień przed światową premierą jego ostatniej powieści „Adam and Eve”, zaplanowaną na wtorek 6 października 2026 r. W niedzielę 4 października 2026 r., dzień przed śmiercią, Archer pojawił się w Leicester Square Theatre w centrum Londynu, gdzie spotkał się z setkami czytelników i podpisywał książki. Archer pozostawił żonę i dwóch dorosłych synów. Dyrektor generalna HarperCollins UK, Kate Elton, złożyła hołd autorowi po ogłoszeniu tej wiadomości.
Jesteśmy zdruzgotani stratą pisarza, który dawał radość pokoleniom czytelników, a także prawdziwego przyjaciela.
Sukces literacki na przestrzeni pięciu dekad
Archer zbudował trwającą pięć dekad karierę pisarską, która zaowocowała sprzedażą ponad 300 mln egzemplarzy książek w 119 krajach. Spędził 14 lat i pięć miesięcy na listach bestsellerów „Sunday Times” oraz ponad pięć lat na listach „The New York Times”. Jego debiutancka powieść „Co do grosza” (ang. „Not a Penny More, Not a Penny Less”) została wydana w 1976 r., gdy Archer stanął w obliczu niemal całkowitego bankructwa po nieudanych inwestycjach, i w ciągu roku ukazała się w 17 krajach. Wydana w 1979 r. powieść „Kane i Abel” sprzedała się w nakładzie ponad 50 mln egzemplarzy na całym świecie. W późniejszych latach Archer tworzył wielotomowe serie, w tym siedmioczęściowe „Kroniki Cliftonów” (ang. „Clifton Chronicles”), rozpoczęte w 2011 r., oraz serię kryminalną skupioną na postaci Williama Warwicka.
Kariera polityczna i nominacje
Zanim zyskał uznanie jako autor komercyjny, Archer prowadził aktywną karierę polityczną w Partii Konserwatywnej. W 1969 r. wygrał wybory do Izby Gmin jako poseł z okręgu Louth, sprawując mandat przez pięć lat do 1974 r. W połowie lat 80. został zastępcą przewodniczącego Partii Konserwatywnej pod rządami premier Margaret Thatcher. W 1992 r. następca Thatcher, premier John Major, mianował go do Izby Lordów jako dożywotniego para.
- Urodzony w Londynie, dorastał w Somerset
- Wybrany do Izby Gmin jako poseł z okręgu Louth
- Publikuje debiutancką powieść „Co do grosza”
- Przyznano mu 500 tys. funtów odszkodowania za zniesławienie przez „Daily Star”
- Mianowany do Izby Lordów jako dożywotni par przez Johna Majora
- Skazany za krzywoprzysięstwo i utrudnianie wymiaru sprawiedliwości
- Zwolniony warunkowo po odbyciu dwóch lat kary więzienia
- Przechodzi na emeryturę z Izby Lordów
- Umiera w domu w wieku 86 lat
Proces o zniesławienie, więzienie i emerytura
Pozycja polityczna Archera załamała się po ujawnieniu informacji związanych z procesem o zniesławienie przeciwko gazecie „Daily Star” z 1987 r. Archer wygrał 500 tys. funtów odszkodowania po pozwaniu tabloidu za twierdzenia, jakoby zapłacił pracownicy seksualnej. Podczas kampanii na burmistrza Londynu w 1999 r. pojawiły się oskarżenia, że sfałszował swoje alibi w tamtej sprawie sądowej. W 2001 r. ława przysięgłych uznała Archera za winnego krzywoprzysięstwa i utrudniania wymiaru sprawiedliwości, co doprowadziło do wyroku czterech lat więzienia. Spędził nieco ponad dwa lata w zakładach HMP Belmarsh i North Sea Camp, zanim został zwolniony w lipcu 2003 r., dokumentując swoje doświadczenia w trzytomowym pamiętniku „A Prison Diary”. Archer powrócił do Izby Lordów jako niezależny par i zasiadał w niej do przejścia na emeryturę w 2024 r.
