Decydujący Power Stage

Elfyn Evans i jego pilot Scott Martin zapewnili sobie pierwszy w karierze tytuł mistrzów świata w rajdach samochodowych w niedzielę podczas Rajdu Włoch na Sardynii. Rywalizacja o mistrzostwo rozstrzygnęła się na ostatnim, 7,1-kilometrowym odcinku Wolf Power Stage, po tym jak przebita opona na przedostatniej próbie zmniejszyła przewagę punktową Evansa nad Oliverem Solbergiem. Evans przejechał odcinek jako pierwszy, pozostawiając Solberga w sytuacji, w której musiał on uzyskać lepszy czas, aby zdobyć punkty niezbędne do wywalczenia korony. Solberg był o 1,9 sekundy szybszy od Evansa na kilometr przed metą, jednak wypadł z trasy na piaszczyste pobocze dwa zakręty przed końcem. 25-letni szwedzki kierowca zdołał wrócić na trasę i wygrać rajd z przewagą 57,6 sekundy nad Sébastienem Ogierem, ale stracił punkty bonusowe za pierwszą piątkę odcinka, które były mu potrzebne do wyprzedzenia Evansa.

Evans opisał swoje emocje po obejrzeniu finału rajdu z parku serwisowego.

To jeszcze do mnie nie dotarło. Byłem pewien, że to koniec. Nie pojechałem tego odcinka najlepiej, dałem z siebie wszystko, ale nie było czysto. Współczuję Oliverowi. Miał niesamowity weekend.

Zwrot akcji na przedostatnim odcinku

Evans przystąpił do włoskiej rundy, która była finałem sezonu po odwołaniu Rajdu Arabii Saudyjskiej z powodu konfliktu regionalnego, z 21-punktową przewagą nad Solbergiem i 17-punktową nad Samim Pajarim. Solberg objął prowadzenie w sobotę i rozpoczął niedzielę z przewagą 33,6 sekundy nad resztą stawki. Walka o tytuł zmieniła się na przedostatnim odcinku, gdy Evans przebił prawą przednią oponę i musiał zatrzymać się, aby ją wymienić. To opóźnienie sprawiło, że Evans spadł na piąte miejsce w klasyfikacji generalnej, tracąc 4 minuty i 48 sekund do Solberga, co oznaczało, że losy tytułu zależały wyłącznie od wyniku ostatniego odcinka.

Klasyfikacja i brytyjskie rekordy mistrzostw

Ostateczna klasyfikacja zakończyła się wynikiem 243 punktów dla Evansa, 238 punktów dla Solberga i 237 punktów dla Pajariego. 37-letni Evans pięciokrotnie w ciągu ostatnich sześciu lat kończył sezon jako wicemistrz, w tym trzy razy przegrywając tytuł ostatniego dnia i dwa razy po prowadzeniu przed finałem. Jego triumf kończy 25-letnie oczekiwanie na brytyjskiego mistrza WRC, czyniąc go trzecim brytyjskim kierowcą w historii, który zdobył ten tytuł, po Colinie McRae w 1995 roku i Richardzie Burnsie w 2001 roku. Louise Aitken-Walker zdobyła wcześniej kobiecy tytuł WRC w 1990 roku.

Podium dla Toyoty i zmiany regulaminowe

Zespół Toyota Gazoo Racing zajął całe podium w Alghero (Solberg pierwszy, Ogier drugi, Pajari trzeci), mając już wcześniej zapewnione mistrzostwo producentów. Włoscy zawodnicy Roberto Daprà, Trentin i Ledda również ukończyli rajd mimo przebitych opon. W kategoriach towarzyszących Lancia Corse HF zapewniła sobie mistrzostwo świata zespołów WRC2 w swoim pierwszym sezonie po powrocie do serii. Runda na Sardynii była ostatnim wydarzeniem WRC na wyspie przed przeniesieniem włoskiej eliminacji do Rzymu w 2027 roku, a także końcem ery technicznej Rally1.