Brytyjski kompozytor i muzyk George Fenton zmarł niespodziewanie 5 października 2026 r. w wieku 76 lat. Informację o jego śmierci przekazała rodzina. Fenton skomponował muzykę do ponad 160 projektów filmowych i telewizyjnych, zdobywając w trakcie swojej sześciodekadowej kariery pięć nominacji do Oscara. Bliscy potwierdzili zgon, nie ujawniając przyczyny śmierci. Pozostawił żonę Amandę, byłą żonę Jane, troje dzieci oraz sześcioro wnucząt. Kondolencje napłynęły od współpracowników z brytyjskiej branży rozrywkowej. Reżyser teatralny i filmowy Nicholas Hytner wspominał ich współpracę przy filmie „Szaleństwo króla Jerzego” na antenie programu BBC Today.

Był zdumiewającym muzykiem. Szeroki wachlarz stylów, w których potrafił pracować, oraz współpracownicy, z których wszyscy stawali się jego przyjaciółmi, świadczą o tym, że miał równie wielki talent do przyjaźni, co do muzyki.

Wczesne życie i przejście od aktorstwa

Urodzony jako George Howe w Bromley w hrabstwie Kent 19 października 1949 r., Fenton dorastał w domu, w którym ojciec pracował jako inżynier mechanik i grał na perkusji, a matka była tancerką, która później została pielęgniarką i grała na pianinie. W wieku siedmiu lat zaczął uczyć się gry na gitarze elektrycznej od Briana Rudda, lokalnego kominiarza, który nastroił rodzinny instrument. Później uczył się samodzielnie i zgłębiał tajniki gry na organach kościelnych. Po ukończeniu szkoły Fenton zrezygnował ze studiów, grając w zespołach i podpisując kontrakty nagraniowe z MCA oraz Decca. W 1968 r. przyjął pseudonim George Fenton, co było wymogiem związkowym dla jego roli w sztuce Alana Bennetta „Forty Years On” wystawianej na West Endzie, gdzie był również dublerem kierownika muzycznego Carla Davisa. Następnie zdobył miejsce w pierwszej dziesiątce list przebojów w Szwecji z coverem utworu „Maxwell's Silver Hammer” zespołu The Beatles i grał żołnierza Martina Gimbela w operze mydlanej „Emmerdale Farm”, zanim na stałe zajął się komponowaniem, gdy reżyserzy zaczęli obsadzać go w rolach wymagających gry na instrumencie.

Ścieżki dźwiękowe i współpraca z reżyserami

Fenton otrzymał swój pierwszy oficjalny kredyt kompozytorski w teatrze w 1974 r., kiedy reżyser Peter Gill zlecił mu napisanie muzyki do „Wieczoru Trzech Króli” dla Royal Shakespeare Company w Stratford-upon-Avon. Pierwszą nominację do Oscara otrzymał w 1982 r. za film Richarda Attenborough „Gandhi”, skomponowany we współpracy z indyjskim muzykiem klasycznym Ravim Shankarem. Zdobył dwie kolejne nominacje do Oscara za dramat antyapartheidowy Attenborough z 1987 r. „Krzyk wolności”, zarówno za muzykę oryginalną, jak i piosenkę, współpracując z południowoafrykańskim muzykiem Jonasem Gwangwą.

Jego praca filmowa obejmowała szeroką współpracę z brytyjskimi filmowcami, w tym tworzenie muzyki do 18 filmów w reżyserii Kena Loacha, takich jak „Ziemia i wolność”, „Ja, Daniel Blake” oraz „The Old Oak”. Skomponował również muzykę do 11 produkcji reżysera Stephena Frearsa, w tym „Niebezpiecznych związków”, „Przypadkowego bohatera” i „Mary Reilly”. Inne jego prace filmowe to „Dzień świstaka”, „Fisher King”, „Masz wiadomość” oraz „Cienista dolina”.

Sygnatury radiowe i muzyka do filmów przyrodniczych

Oprócz filmów pełnometrażowych Fenton pisał motywy muzyczne, które kształtowały codzienną telewizję w Wielkiej Brytanii. Komponował muzykę do serwisów informacyjnych BBC przez całe lata 80., w tym „One O'Clock News”, „Six O'Clock News”, „Nine O'Clock News”, „Breakfast Time”, „The Money Programme” oraz programu „PM” w Radio 4. Jego sygnatura dla „BBC Newsnight” pozostała w użyciu przez dziesięciolecia. W 1990 r. Fenton zaczął tworzyć muzykę do serii dokumentów przyrodniczych dla Davida Attenborough i producenta Alastaira Fothergilla, zaczynając od „The Trials of Life” i „Life in the Freezer”. Jego orkiestrowe kompozycje do „Błękitnej planety” w 2001 r. i „Planety Ziemia” w 2006 r. zdobyły nagrody BAFTA, Primetime Emmy oraz Ivor Novello, co ostatecznie przerodziło się w międzynarodowe trasy koncertowe.