Demograficzny skurcz w niemieckich powiatach

Piąta edycja badania „Demograficzny stan narodu”, opublikowana przez Berlin-Institut für Bevölkerung und Entwicklung oraz Fundację Wüstenrot, prognozuje spadek liczby ludności Niemiec do 2045 roku. Dane Federalnego Urzędu Statystycznego wskazują, że w 2026 roku populacja Niemiec wynosiła około 83,3 mln osób, a badanie przewiduje spadek do 81,8 mln do 2045 roku. Inna prognoza przytoczona w raporcie zakłada spadek z 83,6 mln do 81,1 mln w tym samym okresie. Analiza objęła wszystkie 400 powiatów i miast na prawach powiatu, wykorzystując 26 wskaźników dotyczących siły gospodarczej, edukacji, struktury demograficznej i warunków społecznych. Adrian Carrasco Heiermann z Berlin-Institut wyjaśnił, że indeks mierzy m.in. oczekiwaną długość życia, dochód rozporządzalny na mieszkańca, odsetek osób przerywających edukację oraz strukturę płci w świadczeniach rodzicielskich. Frederick Sixtus z Berlin-Institut zauważył, że w niemal wszystkich powiatach liczba zgonów przewyższa liczbę urodzeń, co oznacza, że zmiany demograficzne zależą głównie od migracji.

Rozbieżność między centrami metropolitalnymi a regionami wyludniającymi się

Spadek liczby ludności prognozowany jest dla około dwóch trzecich z 400 niemieckich powiatów i miast na prawach powiatu. Grupa ta obejmuje około 184–200 powiatów, które w poprzednich latach odnotowywały wzrost populacji. Catherina Hinz, dyrektor Berlin-Institut, zauważyła, że polityka regionalna musi dostosować się do zróżnicowanych trendów demograficznych.

Decydujące pytanie nie brzmi, czy Niemcy rosną, czy się kurczą, ale gdzie to się dzieje.

— Catherina Hinz

Znaczący wzrost prognozowany jest dla centrów metropolitalnych, w tym Berlina, Lipska, Hamburga, Frankfurtu nad Menem, Monachium, Norymbergi, Düsseldorfu, Poczdamu i Drezna. Okoliczne powiaty podmiejskie również zyskają mieszkańców, ponieważ rodziny z dziećmi wyprowadzają się z centrów, podczas gdy młodzi ludzie migrują do miast. Z kolei zachodnie miasta, takie jak Essen, Dortmund i Stuttgart, mierzą się ze spadkiem liczby mieszkańców. Słabsze wyniki w indeksie odnotowano również w dużych ośrodkach miejskich, takich jak Brema, Duisburg, Lubeka, Salzgitter i Kaiserslautern, które znalazły się w ostatniej setce.

Rosnące dysproporcje we wschodnich Niemczech i koncentracja w Bawarii

Dysproporcje między regionami rozwijającymi się a tymi w tyle pogłębiły się, szczególnie we wschodnich Niemczech. Dwanaście z 20 najniżej ocenionych powiatów w ogólnym indeksie znajduje się w krajach związkowych wschodnich Niemiec, w porównaniu do pięciu w 2019 roku. Powiaty wschodnie stanowią 44 ze 100 najniżej sklasyfikowanych regionów w kraju, a obszary takie jak Mansfeld-Südharz zajmują miejsca w końcówce rankingu. W turyńskich miastach, takich jak Suhl i Sonneberg, prognozy wskazują na spadek populacji nawet o 30%. Liczba ludności w wieku produkcyjnym w Turyngii, Saksonii-Anhalt, Meklemburgii-Pomorzu Przednim oraz w zachodnim kraju związkowym Saara ma spaść o 12–18% do 2045 roku. W przeciwieństwie do nich, Bawaria umocniła swoją pozycję na szczycie rankingu, odpowiadając za 18 z 20 najwyżej ocenionych powiatów w kraju, w porównaniu do 12 w 2019 roku.

Wschodnioniemieckie powiaty wśród 20 najniżej ocenionych (powiaty)
20195202612
Bawarskie powiaty wśród 20 najwyżej ocenionych (powiaty)
201912202618

Presja na usługi publiczne i infrastrukturę

Prognozowane zmiany demograficzne stawiają wymagania logistyczne przed administracjami gminnymi, które zarządzają usługami publicznymi przy mniejszej liczbie osób w wieku produkcyjnym. W miarę przechodzenia starszych mieszkańców na emeryturę, na rynek pracy wchodzi mniej młodych pracowników, którzy mogliby wspierać systemy zabezpieczeń społecznych i opiekę komunalną. Manuel Slupina z Fundacji Wüstenrot wyjaśnił, że choć polityka nie jest w stanie zatrzymać wyludniania w wielu regionach, administracja publiczna musi aktywnie zarządzać tym procesem.

Może jednak i musi tym procesem zarządzać.

— Manuel Slupina

Autorzy badania ostrzegli, że kurcząca się populacja grozi erozją lokalnej infrastruktury i zaufania do instytucji demokratycznych. Aby przeciwdziałać tym skutkom, autorzy zalecają dostosowanie podstawowych usług publicznych poprzez ukierunkowane rozwiązania, takie jak rozszerzona telemedycyna i lokalne autobusy obywatelskie.