Skamieniałość pozostawiona w szufladzie na wiek

Naukowcy opisali nowy gatunek mięsożernego dinozaura na podstawie skamieniałości, która przez niemal sto lat leżała niemal niezbadana w Muzeum Historii Naturalnej w Londynie. Okaz stanowi fragment tylnej części czaszki, znaleziony u podnóża klifu na południowo-zachodnim wybrzeżu wyspy Wight przez amatora paleontologii. Muzeum pozyskało go w 1924 roku, jednak jego znaczenie nie zostało rozpoznane aż do momentu zbadania przez zespół naukowy. Zwierzę otrzymało nazwę Invictibellatrix amberina, co oznacza „niezwyciężona wojowniczka”. Badanie opublikowano w czasopiśmie Royal Society Open Science. Główny autor, Cassius Morrison z University College London, stwierdził, że to „prawdziwa zagadka”, dlaczego fragment pozostawał niezauważony przez tak długi czas.

Rozmiar i budowa

Zwierzę mierzyło od trzech do czterech metrów długości i miało około 1,5 metra wysokości, mniej więcej tyle, co przeciętny dorosły człowiek. Jego pazury mogły osiągać od 10 do 20 centymetrów, a ciało najprawdopodobniej pokrywały pióra. Megaraptory były blisko spokrewnione z tyranozaurami, w tym z Tyrannosaurus rex, ale miały smuklejsze głowy i lżejszą budowę. Zamiast polegać na szczękach, chwytały ofiary za pomocą dużych kończyn przednich i ogromnych, zakrzywionych pazurów. Zespół przeskanował fragment za pomocą tomografii komputerowej i stworzył trójwymiarowy model części czaszki. Owalny otwór na rdzeń kręgowy oraz grzebień w kształcie klepsydry na kości wskazywały na nowy gatunek, a naukowcy porównali skamieniałość z czaszkami i jamami mózgowymi tyranozaurydów, spinozaurów, welociraptorów oraz innych dwunożnych mięsożerców.

Wiek, dieta i rzadkość

Skamieniałość pochodzi z wczesnej kredy, sprzed około 120 milionów lat według większości raportów, choć AP szacuje wiek na około 125 milionów lat. Zwierzę żywiło się mniejszymi dinozaurami, jaszczurkami i ssakami, zajmując w łańcuchu pokarmowym miejsce podobne do współczesnych hien. Megaraptory uważane są za jedne z najbardziej tajemniczych dużych mięsożernych dinozaurów, ponieważ odnaleziono bardzo niewiele ich szczątków. Paul Barrett z Muzeum Historii Naturalnej, współautor badania, powiedział, że wyspa Wight jest przeszukiwana od ponad 200 lat, a mimo to wciąż dostarcza nowych gatunków dinozaurów. Dodał, że znaleziska mięsożernych gatunków na wyspie są rzadkością.

Megaraptory w Europie

Uważa się, że megaraptory wyewoluowały w Azji i rozprzestrzeniły się na tereny dzisiejszej Europy oraz do Gondwany, południowego superkontynentu, gdzie późniejsi przedstawiciele stali się drapieżnikami szczytowymi z pazurami o długości do 35 centymetrów. Przed tym badaniem w Europie nie znaleziono żadnego megaraptora, więc okaz z wyspy Wight jest pierwszym dowodem na obecność tej grupy w regionie. Autorzy twierdzą, że znalezisko dostarcza wskazówek na temat sposobu rozprzestrzeniania się grupy i że Europa mogła odegrać znaczącą rolę w jej ekspansji w okresie kredy. Praca pokazuje również, że stare kolekcje muzealne wciąż mogą prowadzić do odkryć, gdy są badane nowoczesnymi metodami i w oparciu o zaktualizowane ramy ewolucyjne. Morrison stwierdził, że liczne kości na wyspie rodzą pytanie, co jeszcze czeka na odkrycie.