Gadi Eisenkot z misją tworzenia rządu w Izraelu, Netanjahu apeluje o jedność

28-dniowy mandat

Prezydent Icchak Herzog powierzył w niedzielę 8 listopada 2026 r. Gadiemu Eisenkotowi, liderowi centrowej partii Jaszara, zadanie sformowania nowego rządu. Eisenkot ma 28 dni na zbudowanie koalicji, a prezydent może przedłużyć ten termin o kolejne 14 dni. Konsultacje zakończyły się rekomendacją dla Eisenkota ze strony 67 ze 120 członków Knesetu, podczas gdy 46 poparło ustępującego premiera Binjamina Netanjahu, a siedmiu nie wskazało żadnego kandydata. Ani Eisenkot, ani Netanjahu nie uzyskali wyraźnej większości w wyborach z 27 października. Agencja Adnkronos zauważyła, że mandat tej rangi nigdy wcześniej nie trafił do Żyda pochodzenia mizrahi, a Eisenkot (66 l.) wywodzi się z rodziny marokańskich imigrantów żydowskich z klasy robotniczej.

Podczas ceremonii Eisenkot opisał sytuację kraju w surowych słowach.

Jesteśmy w stanie wyjątkowym, zbliżając się do punktu bez powrotu dla Państwa Izrael.

Stwierdził, że rząd jedności narodowej będzie wymagał kreatywnych i niekonwencjonalnych kroków politycznych, a izraelska demokracja znalazła się w trudnym momencie.

Netanjahu ponawia apel o jedność

W nagraniu wideo opublikowanym 9 listopada Netanjahu argumentował, że Likud, który według niego zajął pierwsze miejsce w głosowaniu z 27 października, powinien stanąć na czele każdego rządu. Nazwał rząd jedności kluczową potrzebą dla Izraela i dodał, że nikt nie powinien być wykluczany. Europa Press podała, że założył on, iż jego obecni partnerzy koalicyjni – partie Religijny Syjonizm, Żydowska Siła oraz partie ultraortodoksyjne – wejdą w skład rządu. Wykluczył również każdą koalicję zależną od osób, które nazwał sympatykami Hamasu, argumentując, że taki rząd nie byłby w stanie walczyć z Iranem ani radykalnym islamem.

Arytmetyka i partie arabskie

Według BFMTV blok opozycyjny posiada 48 mandatów, wobec 53 dla ustępującej koalicji partii prawicowych, skrajnie prawicowych i ultraortodoksyjnych. Partie arabskie Raam i Zjednoczona Lista zdobyły rekordowe 19 mandatów, co może uczynić je języczkiem u wagi. Obie zaoferowały poparcie rządu Eisenkota swoimi 19 głosami bez formalnego wchodzenia do gabinetu. Eisenkot wielokrotnie powtarzał, że nie zabiega o ich wsparcie, choć nie wykluczył rządu mniejszościowego polegającego na ich tolerancji. The Independent poinformował, że jego warunki dołączenia partii arabskich do koalicji obejmują uznanie Izraela za państwo żydowskie i uznanie Hamasu za organizację terrorystyczną.

Lieberman i opcja ultraortodoksyjna

Eisenkot spotkał się 9 listopada z Awigdorem Liebermanem. Partia Jaszara przekazała, że obaj wyrazili przekonanie o możliwości stworzenia stabilnego rządu na czteroletnią kadencję, jednak oświadczenie nie wspomniało o przełomie. Partia Liebermana, Nasz Dom Izrael, dysponująca siedmioma mandatami, zapowiedziała, że nie wejdzie do koalicji z partiami arabskimi. Haaretz, cytowany przez Adnkronos, podał, że Lieberman rozważał sojusz z partiami ultraortodoksyjnymi, a nawet rząd, w którym sam objąłby stanowisko premiera, choć nie mówił o tym publicznie. Według tego samego raportu miał powiedzieć współpracownikom, że zagłosuje przeciwko rządowi mniejszościowemu zależnemu od wsparcia partii arabskich i doprowadzi do jego upadku. Courrier International poinformował, że Lieberman zadeklarował gotowość do bolesnych kompromisów w sprawie poboru ultraortodoksów do wojska.

Harmonogram i co dalej

Partia Zjednoczony Judaizm Tory, posiadająca siedem mandatów, ogłosiła w zeszłym tygodniu, że nie poprze Likudu Netanjahu, ale nie udzieliła również poparcia Eisenkotowi. Jeśli Eisenkot nie zdoła sformować koalicji, może zostać wskazany inny kandydat, a w przypadku niepowodzenia, według La Libre, w przyszłym roku mogą odbyć się nowe wybory.