Siedem państw w stałym dialogu

Międzynarodowy Komitet Olimpijski ogłosił 6 października 2026 roku, że siedem państw formalnie rozpoczęło fazę stałego dialogu w sprawie organizacji letnich igrzysk olimpijskich w 2036 roku. Obecna lista kandydatów obejmuje Niemcy, Węgry, Indie, Katar, Republikę Południowej Afryki, Koreę Południową oraz Turcję. Potencjalni oferenci mają czas do 31 października 2026 roku na złożenie deklaracji zainteresowania przed zamknięciem okna rejestracyjnego. Organizacja z siedzibą w Lozannie opublikowała podręcznik proceduralny opisujący proces wyboru, który zakończy się głosowaniem w połowie 2029 roku. Nowy harmonogram to pierwszy od 2017 roku otwarty wyścig wielu kandydatów, zorganizowany w obliczu obaw o rosnące koszty infrastruktury. Choć formalna lista pozostaje otwarta do końca miesiąca, przedstawiciele komitetu nie spodziewają się późnych zgłoszeń ze względu na złożoność techniczną przygotowania dokumentacji.

Wielostopniowy harmonogram wyboru

Proces wyboru MKOl zastępuje wcześniejsze metody stosowane przy igrzyskach w 2030, 2032 i 2034 roku, które przyznawano z wyprzedzeniem od sześciu do jedenastu lat. W listopadzie 2026 roku delegacje kandydatów przedstawią wstępne plany podczas wirtualnych prezentacji dla Komisji ds. Przyszłych Gospodarzy, której przewodniczy Kolinda Grabar-Kitarović. Rada wykonawcza MKOl oceni wykonalność projektów w marcu 2027 roku, zawężając grono kandydatów i rozpoczynając fazę dialogu strategicznego, obejmującą wizytacje obiektów. W grudniu 2028 roku urzędnicy olimpijscy planują wyłonić preferowanych kandydatów do dialogu celowego, wymagającego wiążących gwarancji rządowych i dopracowanych planów obiektów. Głosowanie podczas sesji MKOl latem 2029 roku formalnie wyłoni gospodarza igrzysk w 2036 roku.

Kandydatury z Europy, Azji i Afryki

Lista kandydatów zawiera propozycje, które mogą sprowadzić igrzyska na nowe terytoria lub powrócić do miejsc, które już gościły to wydarzenie. Indie złożyły list intencyjny w październiku 2024 roku, koncentrując się na Ahmadabadzie, gdzie znajduje się stadion Narendra Modi, planując wykorzystać igrzyska Wspólnoty Narodów w 2030 roku jako punkt odniesienia. Katar proponuje ofertę skupioną wokół Ad-Dauhy z możliwością współorganizacji przez sąsiednie państwa Zatoki Perskiej, co następuje po organizacji Mistrzostw Świata FIFA w 2022 roku, choć wysokie letnie temperatury wymagałyby zmiany terminu poza tradycyjne okno lipcowo-sierpniowe. Niemcy wybrały Monachium po tym, jak delegaci wybrali stolicę Bawarii zamiast Kolonii i regionu Nadrenii-Ruhry, co oznacza potencjalny powrót do miasta, które gościło igrzyska w 1972 roku. Węgry badają model regionalny łączący Budapeszt z Wiedniem i Bratysławą, Turcja proponuje Stambuł, Korea Południowa zgłasza Seul po igrzyskach w 1988 roku, a Republika Południowej Afryki rozważa ofertę obejmującą Kapsztad, Durban i Johannesburg.

Priorytety sportowców i przyszłe cykle olimpijskie

Wybór gospodarza na 2036 rok to pierwsze takie zadanie nadzorowane przez przewodniczącą MKOl Kirsty Coventry, zimbabweńską dwukrotną mistrzynię olimpijską w pływaniu, wybraną w marcu 2025 roku. Coventry odniosła się do wymagań, które zespoły oceniające kandydatów będą traktować priorytetowo.

Niezależnie od tego, gdzie odbędą się igrzyska, jedna rzecz nigdy nie może się zmienić: sportowcy muszą być w centrum wszystkiego, co robimy.

Kryteria oceny ustalone w podręczniku obejmują plany zagospodarowania obiektów, modele finansowania, doświadczenia sportowców oraz wykazane poparcie polityczne i społeczne. Wszystkie siedem krajów wyraziło również zainteresowanie organizacją igrzysk w 2040 lub 2044 roku, jeśli ich kandydatury na 2036 rok nie zostaną wybrane. Przyszłe cykle przyciągnęły już wstępne zainteresowanie ze strony kolejnych komitetów narodowych, w tym Polski, Arabii Saudyjskiej i Wielkiej Brytanii.

Dlatego dla każdego przyszłego gospodarza zapewnienie sportowcom najlepszych możliwych doświadczeń musi być zawsze punktem wyjścia.