Nowa strategia startowa

Amerykańska narciarka alpejska Mikaela Shiffrin ogłosiła 6 października 2026 r., że w nadchodzącym sezonie Pucharu Świata wystartuje w mniejszej liczbie slalomów, koncentrując się na slalomie gigancie i supergigancie. 31-letnia zawodniczka określiła sezon 2026–2027 jako etap poszukiwań, mający na celu sprawdzenie jej możliwości w szybszych konkurencjach. W minionym sezonie Shiffrin wygrała dziewięć z 10 slalomów w Pucharze Świata i zdobyła drugie olimpijskie złoto w tej konkurencji podczas igrzysk w Mediolanie i Cortinie w lutym. Mimo dominacji technicznej, zawodniczka przyznała w swoim podcaście i mediach społecznościowych, że udział w mniej znanych konkurencjach pomaga jej utrzymać motywację po 16 latach kariery. Zaznaczyła, że pozostanie wyłącznie przy swojej najmocniejszej dyscyplinie przybliżałoby ją do zakończenia kariery.

Wyjaśniając decyzję o zmianie kalendarza startów, Shiffrin odrzuciła sugestie, jakoby zmiana ta oznaczała mniejsze zaangażowanie sportowe.

Nie próbuję robić mniej, ponieważ mniej mi zależy. Próbuję robić coś innego, ponieważ wciąż zależy mi BARDZO.

Harmonogram i podział dyscyplin

Sezon Pucharu Świata rozpoczyna się 24 października 2026 r. slalomem gigantem w Sölden w Austrii. Shiffrin planuje pominąć dwa pierwsze przystanki slalomowe w kalendarzu, rezygnując ze startów w Levi w Finlandii oraz Gurgl w Austrii. Jej harmonogram przewiduje pierwszy start w slalomie w Killington w stanie Vermont podczas weekendu Święta Dziękczynienia pod koniec listopada. Po zawodach w Killington zamierza ocenić swoją formę przed dodaniem kolejnych startów w slalomie. Ograniczając liczbę startów technicznych, Shiffrin chce stworzyć dedykowane bloki treningowe dla slalomu giganta i supergiganta, zapewniając sobie jednocześnie więcej czasu na regenerację fizyczną.

Shiffrin podkreśliła, że głównym motywatorem pozostaje dla niej ciekawość różnych konkurencji, a nie pogoń za liczbą medali.

W tej chwili czuję tę ciekawość wobec slalomu giganta i supergiganta. Ten sezon to eksploracja.

Powrót do szybkości po kontuzji

Shiffrin zdobyła w przeszłości dwie Kryształowe Kule za slalom gigant oraz jedną za supergigant, którą wywalczyła w 2019 r. wraz z tytułami w klasyfikacji generalnej i slalomie. Konkurencje szybkościowe wiązały się jednak z wyzwaniami technicznymi i psychologicznymi po poważnej kontuzji brzucha, której doznała podczas upadku w slalomie gigancie w Killington pod koniec 2024 r. W sezonie 2025–2026 zajęła czwarte miejsce w klasyfikacji slalomu giganta i znalazła się poza pierwszą trzydziestką w supergigancie. Na igrzyskach w Mediolanie i Cortinie w 2026 r. zajęła 11. miejsce w slalomie gigancie. Od czasu wypadku w 2024 r. wystartowała w trzech supergigantach, a jej najlepszym wynikiem było 22. miejsce w Lillehammer w marcu 2026 r.

Jej ostatnie zwycięstwo w supergigancie w Pucharze Świata miało miejsce w grudniu 2022 r., a w zjeździe w 2023 r. Shiffrin stwierdziła, że starty w slalomie bez odpowiedniego przygotowania wiążą się z dużym ryzykiem, co skłoniło ją do oparcia przygotowań na ukierunkowanych blokach treningu szybkościowego.

Wpływ na rywalizację w Pucharze Świata

Zmiana liczby startów ma bezpośrednie konsekwencje dla walki o Kryształową Kulę w klasyfikacji generalnej. Shiffrin zapewniła sobie szósty tytuł w zeszłym sezonie, wyprzedzając o 87 punktów Niemkę Emmę Aicher i pokonując Szwajcarkę Camille Rast w walce o małą kulę za slalom. Ograniczony program slalomowy zmienia dynamikę punktową, otwierając szanse w klasyfikacji generalnej dla zawodniczek wszechstronnych, takich jak Aicher. Shiffrin jest rekordzistką wszech czasów pod względem liczby zwycięstw w Pucharze Świata, mając na koncie 110 wygranych, z czego 73 w samym slalomie. Sezon zmierza ku Mistrzostwom Świata w Narciarstwie Alpejskim, które odbędą się w Crans-Montanie w Szwajcarii.