Polska oferuje roczne dotacje i przygotowuje ustawę w sprawie stałej bazy USA

Ramy legislacyjne i proponowana skala

Polski rząd rozpoczął prace nad dedykowaną ustawą, która ma przyspieszyć budowę stałej instalacji wojskowej Stanów Zjednoczonych. Wiceminister obrony narodowej Magdalena Sobkowiak-Czarnecka ogłosiła, że projektowany kompleks ma pomieścić około 5000 amerykańskich żołnierzy wraz z rodzinami. Skala przedsięwzięcia wymaga koordynacji działań wielu resortów w celu stworzenia infrastruktury mieszkaniowej, logistycznej, technicznej i transportowej.

Musimy przygotować specjalną ustawę o szybszej budowie bazy i określeniu kompetencji poszczególnych ministerstw, ponieważ budowa bazy jest w rzeczywistości jak budowa małego miasta.

Inicjatywa ustawodawcza jest następstwem uchwały nr 142 przyjętej przez Radę Ministrów 16 czerwca 2026 roku, która formalnie upoważniła resorty do przygotowań. Według szacunków Biura Bezpieczeństwa Narodowego (BBN), optymalny postęp prac legislacyjnych i międzyrządowych może pozwolić na otwarcie bazy w 2029 roku, rok przed wcześniejszymi założeniami przewidującymi rok 2030.

Warunki finansowe i prognozy kosztów

Warszawa zaproponowała znaczne zobowiązania finansowe wspierające amerykańską obecność wojskową. Wiceminister obrony narodowej Paweł Zalewski oświadczył w Waszyngtonie, że Polska zaoferowała pokrycie kosztów budowy infrastruktury bazy oraz wkład w wysokości 15 000 dolarów rocznie na każdego amerykańskiego żołnierza stacjonującego na stałe na polskiej ziemi. Polscy podatnicy sfinansują te wydatki bezpośrednio z budżetu obronnego.

Oferujemy bardzo specjalne warunki dla amerykańskich żołnierzy. Pokryjemy koszty infrastruktury. Pokryjemy również koszty każdego amerykańskiego żołnierza stacjonującego w Polsce w wysokości 15 000 dolarów rocznie.

Ogólne szacunki wydatków przygotowane przez BBN zakładają łączne koszty inwestycji w przedziale od 11 mld do 17 mld złotych (około 4,4 mld dolarów). Przedstawiciele biura zauważyli, że rozłożenie tych nakładów na kilka lat budżetowych pozwala utrzymać projekt w ramach możliwości finansowych Ministerstwa Obrony Narodowej.

Harmonogram decyzji i potencjalne lokalizacje

Formalne zobowiązanie ze strony Waszyngtonu zależy od trwającego przeglądu rozmieszczenia sił USA w Europie, zleconego przez sekretarza obrony Pete'a Hegsetha. Raport z przeglądu ma trafić do Hegsetha 1 listopada 2026 roku, a następnie do prezydenta Donalda Trumpa 1 grudnia 2026 roku. Polscy urzędnicy spodziewają się ostatecznej decyzji amerykańskiej krótko po otrzymaniu dokumentu przez Trumpa.

Dzisiaj wszystko wskazuje na to, że Amerykanie nie podejmą decyzji przed zakończeniem tak zwanego przeglądu strategicznego zleconego przez Pete'a Hegsetha.

Trwają konsultacje dwustronne dotyczące dwóch potencjalnych lokalizacji w zachodniej Polsce, wybranych ze względu na bezpieczeństwo, bliskość międzynarodowych portów lotniczych oraz dostęp do rozwiniętej infrastruktury medycznej i edukacyjnej. Rozważane miejsca obejmują tereny w pobliżu Poznania (w tym lotnisko wojskowe Krzesiny), Wrocławia oraz Szczecina w województwach wielkopolskim i dolnośląskim.

Dialog polityczny i kontekst regionalny

Projekt bazy, nieoficjalnie nazywany przez prezydenta Karola Nawrockiego Fortem Trump, jest kontynuacją deklaracji Trumpa z 17 września 2026 roku o znacznym postępie w rozmowach dwustronnych. Choć zaplanowane spotkanie ministra obrony Władysława Kosiniaka-Kamysza z Hegsethem zostało przełożone 23 września 2026 roku na prośbę Waszyngtonu, trwają rozmowy techniczne między planistami Pentagonu a polskimi delegacjami. Minister spraw zagranicznych Radosław Sikorski przestrzegł przed nadawaniem politycznych nazw instalacjom wojskowym w trakcie negocjacji. Polska zaoferowała jednocześnie swoje terytorium pod potencjalną wspólną produkcję obronną, w tym systemy serwisowania rakiet, w ramach kształtujących się szerszych ustaleń dotyczących bezpieczeństwa europejskiego.